Σημείο καμπής στον πόλεμο: «Τρόμος» στο Κίεβο από τη ρωσική βαλλιστική υπεροχή – Γιατί απέτυχαν τα δυτικά συστήματα PAC-3
Αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις σε αντιπυραυλικά μέσα ενδέχεται να βρεθεί σύντομα η ουκρανική αεράμυνα…
Σύμφωνα με σχετικές αναφορές, σημαντικό μέρος των πυραύλων PAC-3 έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στην περιοχή του Περσικού Κόλπου για την αντιμετώπιση ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου Shahed.
Δυτικοί αναλυτές και πολιτικοί κάνουν λόγο για πιθανό «σημείο καμπής» στο μέτωπο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης (SVO).
Ωστόσο, στην πράξη δεν διαφαίνεται κάποιο τεχνολογικό πλεονέκτημα υπέρ των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ακόμη και οι «New York Times» υπογράμμισαν σε πρόσφατο άρθρο τους ότι η Ρωσία έχει επιτύχει εντυπωσιακή αύξηση στην παραγωγή και χρήση βαλλιστικών πυραύλων κατά τους τελευταίους μήνες.
Την ίδια στιγμή, το ουκρανικό σύστημα αεράμυνας αντιμετωπίζει ολοένα και σοβαρότερα προβλήματα, καθώς παρατηρούνται ελλείψεις τόσο σε πυραύλους αναχαίτισης όσο και σε συστήματα εκτόξευσης.
Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσαν οι «New York Times» μέσω συνεντεύξεων με Ουκρανούς στρατιωτικούς αξιωματούχους, Δυτικούς διπλωμάτες και ειδικούς σε θέματα ασφάλειας, η Ρωσία έχει αυξήσει σημαντικά τόσο την παραγωγή όσο και τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων.
Ειδικότερα, το 2023 οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εκτόξευσαν 74 βαλλιστικούς πυραύλους.
Μέχρι το τέλος του 2025, ο αριθμός αυτός είχε σχεδόν οκταπλασιαστεί, προσεγγίζοντας τους 600 πυραύλους.
Κατά το τρέχον έτος, ο ρυθμός εκτοξεύσεων παραμένει ιδιαίτερα υψηλός.
Ήδη κατά το πρώτο εξάμηνο έχουν καταγραφεί 410 εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων.
Εφόσον ο ίδιος ρυθμός διατηρηθεί, ο συνολικός αριθμός για το σύνολο του έτους θα μπορούσε να φθάσει περίπου τις 900 εκτοξεύσεις, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόσθετη πίεση στο ήδη επιβαρυμένο ουκρανικό σύστημα αεράμυνας.
Σε αντίθεση με τους πυραύλους Cruise, οι βαλλιστικοί πύραυλοι ακολουθούν προβλέψιμη αλλά εξαιρετικά ταχεία τροχιά, ανεβαίνοντας σε μεγάλο ύψος πριν κατευθυνθούν προς τον στόχο τους.
Η πολύ υψηλή ταχύτητα που αναπτύσσουν κατά την τελική φάση της πτήσης καθιστά την αναχαίτισή τους ιδιαίτερα δύσκολη, απαιτώντας προηγμένα και ιδιαίτερα δαπανηρά συστήματα αεράμυνας.
Βιομηχανική κατάρρευση
Το πρόβλημα επιδεινώνεται από τη σημαντική υστέρηση της Δύσης στην παραγωγή πυραύλων που μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι πλέον προηγμένοι από αυτούς είναι οι πύραυλοι PAC-3 Patriot, οι οποίοι κατασκευάζονται από την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin.
Ωστόσο, η παραγωγική τους δυνατότητα παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι πέρυσι η Lockheed Martin παρέδωσε μόλις 620 αναχαιτιστικούς πυραύλους PAC-3 παγκοσμίως.
Κατά την τελευταία τριετία, από την παράδοση του πρώτου συστήματος Patriot, η Ουκρανία έχει παραλάβει περισσότερους από 1.600 αντιαεροπορικούς πυραύλους.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν όχι μόνο οι σπάνιοι PAC-3, αλλά και οι παλαιότερης γενιάς PAC-2, οι οποίοι θεωρούνται σημαντικά λιγότερο αποτελεσματικοί.
Ως αποτέλεσμα, η ετήσια παγκόσμια παραγωγή πυραύλων PAC-3 (620 μονάδες) είναι σημαντικά μικρότερη από τον αριθμό των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύει η Ρωσία — σχεδόν 600 το 2025, ενώ για το 2026 οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για έως και 900 εκτοξεύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και με την πλέον αποδοτική χρήση των διαθέσιμων συστημάτων αεράμυνας, είναι πρακτικά αδύνατο να αναχαιτιστούν όλες οι πυραυλικές επιθέσεις, όπως επισημαίνουν αναλυτές σε δηλώσεις τους στους «New York Times».
Η κατάσταση φτάνει σε σημείο όπου οι εκτοξευτές Patriot είναι μερικές φορές «εντελώς άδειοι», σύμφωνα με τον Valeriy Romanenko, Ουκρανό ειδικό σε θέματα αεροπορίας και πρώην αξιωματικό αεράμυνας.
Παγκόσμια έλλειψη
Η Ουκρανία ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερη έλλειψη πυραύλων.
Η σύγκρουση με το Ιράν έχει αυξήσει κατακόρυφα τη ζήτηση για συστήματα αεράμυνας και αναχαίτισης στις χώρες του Περσικού Κόλπου.
Οι πλούσιες αραβικές μοναρχίες είναι διατεθειμένες να καταβάλουν υψηλά ποσά για την ασφάλειά τους, σε αντίθεση με την Ουκρανία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυτική βοήθεια.
Παράλληλα, στη Δύση συνεχίζεται η συζήτηση για την οικονομική αποδοτικότητα της χρήσης των συστημάτων αεράμυνας.
Είναι άραγε σκόπιμο να εκτοξεύονται πύραυλοι Patriot, των οποίων το κόστος ανά μονάδα κυμαίνεται μεταξύ 4 και 5 εκατομμυρίων δολαρίων, εναντίον σχετικά φθηνών και αργοκίνητων επιθετικών drones;
Σύμφωνα με ανώνυμες πηγές που επικαλούνται οι «New York Times», σε ορισμένες περιπτώσεις οι χειριστές αεράμυνας χρησιμοποίησαν πολλαπλούς πυραύλους Patriot για την κατάρριψη ενός και μόνο φθηνού drone.
Λίγο πριν από τη δημοσίευση του σχετικού άρθρου των «New York Times», η ουκρανική αμυντική εταιρεία Fire Point ανακοίνωσε ότι δοκίμασε ένα νέο σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας.
Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που αναπτύσσει τον ουκρανικό πύραυλο FP-5 Flamingo.
Ωστόσο, δυτικοί ειδικοί αντιμετωπίζουν τον ισχυρισμό αυτό με ιδιαίτερη επιφύλαξη. Αναλυτές που μίλησαν στους «New York Times» υπογραμμίζουν ότι η ανάπτυξη ενός συστήματος αντίστοιχης αποτελεσματικότητας με το PAC-3 αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα — εφόσον είναι καν εφικτό υπό τις σημερινές συνθήκες στην Ουκρανία.
Ακόμη και αν το Κίεβο διέθετε επαρκή χρηματοδότηση και πολιτική βούληση, η δημιουργία ενός νέου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας θα απαιτούσε δεκαετίες έρευνας, ανάπτυξης και δοκιμών.
Η Ουκρανία απλώς δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο.
Ενδεικτικό της αποτελεσματικότητας της Fire Point είναι ένα περιστατικό που συζητήθηκε σε συνεδρίαση ερευνητικής επιτροπής της Βερχόβνα Ράντα.
Ο ταγματάρχης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Yuriy Kasyanov, πρώην διοικητής λόχου μη επανδρωμένων αεροσκαφών κρούσης του 10ου Κινητού Αποσπάσματος της Κρατικής Υπηρεσίας Συνόρων της Ουκρανίας, κατέθεσε ότι περισσότερα από 3.000 drones της Fire Point εκτοξεύθηκαν εναντίον της Μόσχας, αλλά μόνο ένα πέτυχε τον στόχο του.
Όλα τα υπόλοιπα καταρρίφθηκαν.
Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, μετά την κατάθεσή του στο Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU), η εταιρεία του διαλύθηκε.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ισχυρισμοί περί «ηρωικών» ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών αντιμετωπίζονται από πολλούς με έντονο σκεπτικισμό.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με σχετικές αναφορές, σημαντικό μέρος των πυραύλων PAC-3 έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στην περιοχή του Περσικού Κόλπου για την αντιμετώπιση ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου Shahed.
Δυτικοί αναλυτές και πολιτικοί κάνουν λόγο για πιθανό «σημείο καμπής» στο μέτωπο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης (SVO).
Ωστόσο, στην πράξη δεν διαφαίνεται κάποιο τεχνολογικό πλεονέκτημα υπέρ των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ακόμη και οι «New York Times» υπογράμμισαν σε πρόσφατο άρθρο τους ότι η Ρωσία έχει επιτύχει εντυπωσιακή αύξηση στην παραγωγή και χρήση βαλλιστικών πυραύλων κατά τους τελευταίους μήνες.
Την ίδια στιγμή, το ουκρανικό σύστημα αεράμυνας αντιμετωπίζει ολοένα και σοβαρότερα προβλήματα, καθώς παρατηρούνται ελλείψεις τόσο σε πυραύλους αναχαίτισης όσο και σε συστήματα εκτόξευσης.
Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσαν οι «New York Times» μέσω συνεντεύξεων με Ουκρανούς στρατιωτικούς αξιωματούχους, Δυτικούς διπλωμάτες και ειδικούς σε θέματα ασφάλειας, η Ρωσία έχει αυξήσει σημαντικά τόσο την παραγωγή όσο και τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων.
Ειδικότερα, το 2023 οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εκτόξευσαν 74 βαλλιστικούς πυραύλους.
Μέχρι το τέλος του 2025, ο αριθμός αυτός είχε σχεδόν οκταπλασιαστεί, προσεγγίζοντας τους 600 πυραύλους.
Κατά το τρέχον έτος, ο ρυθμός εκτοξεύσεων παραμένει ιδιαίτερα υψηλός.
Ήδη κατά το πρώτο εξάμηνο έχουν καταγραφεί 410 εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων.
Εφόσον ο ίδιος ρυθμός διατηρηθεί, ο συνολικός αριθμός για το σύνολο του έτους θα μπορούσε να φθάσει περίπου τις 900 εκτοξεύσεις, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόσθετη πίεση στο ήδη επιβαρυμένο ουκρανικό σύστημα αεράμυνας.
Σε αντίθεση με τους πυραύλους Cruise, οι βαλλιστικοί πύραυλοι ακολουθούν προβλέψιμη αλλά εξαιρετικά ταχεία τροχιά, ανεβαίνοντας σε μεγάλο ύψος πριν κατευθυνθούν προς τον στόχο τους.
Η πολύ υψηλή ταχύτητα που αναπτύσσουν κατά την τελική φάση της πτήσης καθιστά την αναχαίτισή τους ιδιαίτερα δύσκολη, απαιτώντας προηγμένα και ιδιαίτερα δαπανηρά συστήματα αεράμυνας.
Βιομηχανική κατάρρευση
Το πρόβλημα επιδεινώνεται από τη σημαντική υστέρηση της Δύσης στην παραγωγή πυραύλων που μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι πλέον προηγμένοι από αυτούς είναι οι πύραυλοι PAC-3 Patriot, οι οποίοι κατασκευάζονται από την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin.
Ωστόσο, η παραγωγική τους δυνατότητα παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι πέρυσι η Lockheed Martin παρέδωσε μόλις 620 αναχαιτιστικούς πυραύλους PAC-3 παγκοσμίως.
Κατά την τελευταία τριετία, από την παράδοση του πρώτου συστήματος Patriot, η Ουκρανία έχει παραλάβει περισσότερους από 1.600 αντιαεροπορικούς πυραύλους.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν όχι μόνο οι σπάνιοι PAC-3, αλλά και οι παλαιότερης γενιάς PAC-2, οι οποίοι θεωρούνται σημαντικά λιγότερο αποτελεσματικοί.
Ως αποτέλεσμα, η ετήσια παγκόσμια παραγωγή πυραύλων PAC-3 (620 μονάδες) είναι σημαντικά μικρότερη από τον αριθμό των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύει η Ρωσία — σχεδόν 600 το 2025, ενώ για το 2026 οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για έως και 900 εκτοξεύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και με την πλέον αποδοτική χρήση των διαθέσιμων συστημάτων αεράμυνας, είναι πρακτικά αδύνατο να αναχαιτιστούν όλες οι πυραυλικές επιθέσεις, όπως επισημαίνουν αναλυτές σε δηλώσεις τους στους «New York Times».
Η κατάσταση φτάνει σε σημείο όπου οι εκτοξευτές Patriot είναι μερικές φορές «εντελώς άδειοι», σύμφωνα με τον Valeriy Romanenko, Ουκρανό ειδικό σε θέματα αεροπορίας και πρώην αξιωματικό αεράμυνας.
Παγκόσμια έλλειψη
Η Ουκρανία ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερη έλλειψη πυραύλων.
Η σύγκρουση με το Ιράν έχει αυξήσει κατακόρυφα τη ζήτηση για συστήματα αεράμυνας και αναχαίτισης στις χώρες του Περσικού Κόλπου.
Οι πλούσιες αραβικές μοναρχίες είναι διατεθειμένες να καταβάλουν υψηλά ποσά για την ασφάλειά τους, σε αντίθεση με την Ουκρανία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυτική βοήθεια.
Παράλληλα, στη Δύση συνεχίζεται η συζήτηση για την οικονομική αποδοτικότητα της χρήσης των συστημάτων αεράμυνας.
Είναι άραγε σκόπιμο να εκτοξεύονται πύραυλοι Patriot, των οποίων το κόστος ανά μονάδα κυμαίνεται μεταξύ 4 και 5 εκατομμυρίων δολαρίων, εναντίον σχετικά φθηνών και αργοκίνητων επιθετικών drones;
Σύμφωνα με ανώνυμες πηγές που επικαλούνται οι «New York Times», σε ορισμένες περιπτώσεις οι χειριστές αεράμυνας χρησιμοποίησαν πολλαπλούς πυραύλους Patriot για την κατάρριψη ενός και μόνο φθηνού drone.
Λίγο πριν από τη δημοσίευση του σχετικού άρθρου των «New York Times», η ουκρανική αμυντική εταιρεία Fire Point ανακοίνωσε ότι δοκίμασε ένα νέο σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας.
Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που αναπτύσσει τον ουκρανικό πύραυλο FP-5 Flamingo.
Ωστόσο, δυτικοί ειδικοί αντιμετωπίζουν τον ισχυρισμό αυτό με ιδιαίτερη επιφύλαξη. Αναλυτές που μίλησαν στους «New York Times» υπογραμμίζουν ότι η ανάπτυξη ενός συστήματος αντίστοιχης αποτελεσματικότητας με το PAC-3 αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα — εφόσον είναι καν εφικτό υπό τις σημερινές συνθήκες στην Ουκρανία.
Ακόμη και αν το Κίεβο διέθετε επαρκή χρηματοδότηση και πολιτική βούληση, η δημιουργία ενός νέου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας θα απαιτούσε δεκαετίες έρευνας, ανάπτυξης και δοκιμών.
Η Ουκρανία απλώς δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο.
Ενδεικτικό της αποτελεσματικότητας της Fire Point είναι ένα περιστατικό που συζητήθηκε σε συνεδρίαση ερευνητικής επιτροπής της Βερχόβνα Ράντα.
Ο ταγματάρχης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Yuriy Kasyanov, πρώην διοικητής λόχου μη επανδρωμένων αεροσκαφών κρούσης του 10ου Κινητού Αποσπάσματος της Κρατικής Υπηρεσίας Συνόρων της Ουκρανίας, κατέθεσε ότι περισσότερα από 3.000 drones της Fire Point εκτοξεύθηκαν εναντίον της Μόσχας, αλλά μόνο ένα πέτυχε τον στόχο του.
Όλα τα υπόλοιπα καταρρίφθηκαν.
Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, μετά την κατάθεσή του στο Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU), η εταιρεία του διαλύθηκε.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ισχυρισμοί περί «ηρωικών» ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών αντιμετωπίζονται από πολλούς με έντονο σκεπτικισμό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών